W jednym z październikowych wydań Rzeczypospolitej pojawiły się ciekawe artykuły dotyczące problemów natury fiskalnej związanych z udostępnianiem powierzchni reklamowej w obrębie własnego serwisu internetowego. Temat poruszony został przez Przemysława Wojtasika. Problemem są przychody związane z udostępnianiem powierzchni reklamowych na własnych stronach internetowych albo — uściślając — związana z nimi konieczność odprowadzenia podatku z tego tytułu. Autor, powołując się na różne interpretacje organów fiskalnych, podaje kilka możliwości.¹

Przychód z innych źródeł. To kategoria przychodu, której nie można zakwalifikować nigdzie indziej. Według interpretacji nr ITPB1/415-538/10/MR Izby Skarbowej w Bydgoszczy udostępnianie powierzchni reklamowej w serwisie internetowym nie jest równoważne z umową najmu/dzierżawy bądź umowy zlecenia. Rozwiązanie to jest dość wygodne dla właściciela serwisu. Nie musi on odprowadzać zaliczek na PIT. Kwotę podatku podaje w rozliczeniu rocznym pomniejszając o koszty uzyskania przychodu. Z drugiej strony taka forma jest kłopotliwa dla reklamujących się podmiotów — muszą one bowiem wystawić PIT-8. W przeciwnym razie grozi im kara.

Zgoła odmienną interpretację wystosował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Przyznał on co prawda, że strona internetowa nie jest rzeczą ani prawem, które można dzierżawić, ale wskazuje, że wynagrodzenie należy rozliczyć jako „przychód z najmu, dzierżawy oraz innych umów o podobnych charakterze”. Podobne zdanie ma WSA w Warszawie a także Pierwszy Urząd Skarbowy w Katowicach. Rozwiązanie to jest znacznie wygodniejsze dla reklamodawcy — nie ciążą na nim żadne obowiązki. Inaczej ma się natomiast sprawa rozliczeń między Urzędem Skarbowym a właścicielem strony, na której publikowane będą reklamy. Musi on comiesięcznie odprowadzać zaliczkę a dochód wykazać w rozliczeniu rocznym. Może też wybrać zryczałtowaną, 8,5 procentową stawkę.

Trzecią możliwością jest uznanie przychodów za „przychody do działalności wykonywanej osobiście”, na co wskazywały Izba Skarbowa w Katowicach i w Warszawie, ale ich stanowisko w maju b.r. zmienił Minister finansów.

Jak zatem sprawa wygląda w praktyce? Najbezpieczniejszym sposobem poradzenia sobie z tym problem wydaje mi się przeniesienie go na podmiot trzeci — kogoś, kto będzie pośredniczył między „dzierżawcą” miejsca reklamowego a reklamodawcą. Na rynku pojawiło się już kilka firm, które zajmują się takim pośrednictwem. Przykładem niech będzie AdTaily Sp. z o.o. Do niedawna spółka ta doradzała klientom wykazywanie przychodu z tytułu umowy dzierżawy powierzchni reklamowej, co wiązało się z koniecznością odprowadzenia podatków przez nich samych. W związku ze zmianą interpretacji — kalkulując rachunek zysków i strat — spółka wzięła na siebie obowiązek odprowadzenia podatków za blogerów za rok 2009. Wskazuje im konieczność zaznaczenia wysokości przychodu z tytułu działalności wykonywanej osobiście. W roku 2010 natomiast firma AdTaily będzie sama odprowadzać zaliczki w imieniu wydawców. Zaliczki i przychody zostaną uwzględnione w wystawionym formularzu PIT-11.²

Wszystko wskazuje więc na to, że firmy pośredniczące w zawieraniu umów między wydawcami (blogerami, autorami stron www) a reklamodawcami mogą być znacznym ułatwieniem w związku z tym zagadnieniem, pozwalając autorom na zajęcie się ich podstawową działalnością — tworzeniem treści i innych „przejawów działalności twórczej o indywidualnym charakterze”.

1. Przemysław Wojtasik, Reklama w blogu to kłopoty z fiskusem, Rzeczypospolita, 27.10.2010, nr 252
2. Marta Klimowicz, Jak rozliczyć się z podatków od zarobków z AdTaily?, http://blog.adtaily.pl/jak-rozliczyc-sie-z-podatkow-od-zarobkow-z-adtaily/, opublikowany 5.01.2010 r.